बरसल्या धुवांधार आषाढधारा!
प्रवासात सगळेच अनोळखी असतात
म्हणून प्रवास टाळायचा नसतो
कारण त्यातला एखादा प्रवासी
आपल्यासाठी थांबलेला असतो
जीवनात सगळंच मिळत नाही
म्हणून प्रयत्न सोडायचा नसतो
कुठल्यातरी वळणावर
आपला वाट पहाणाराही असतो
एखाद्याला आपलं करता आलं नाही
म्हणून जीव जालायचा नसतो
जीवनच संपल्यावर आपण
त्या व्यक्तिच्या सहवासालाही मुकतो
जगण्याचे संदर्भ असे क्शणाक्शणाला बदलतात
आणी म्हणूनच माणसे उमलतात आणि फुलतात
--
तर मग तुम्ही प्रेमात पडला आहात
जेव्हा तुम्ही कोणा खास व्यक्ती बरोबर असता.
तुम्ही त्याचाकडे दुर्लक्ष्य केल्याचे दाखवता,
पण जेव्हा ती खास व्यक्ती तुमच्या जवळपास नसते.
तेव्हा तुमची नजर त्यालाच शोधत असते.
हो ना .... तर मग तुम्ही प्रेमात पडला आहात .
तुम्हाला हसवणारा कोणीतरी तिथे आहे,
तरी तुमचे लक्ष कोणत्या तरी खास व्यक्तिकडे आसते
तर तुम्ही नक्कीच प्रेमात पडला आहात .
खर तर त्याने खुप आधीच तुम्हाला येण्याचे वर्दी दयाला हवी होती,
पण तुमचा फोन वाजताच नाही,
पण तुम्ही मात्र त्याच्या फोनची आतुरतेने वाट पाहत असता,
तर मग शंकाच नाही तुम्ही नक्कीच प्रेमात पडला आहात .
मेलबोक्स/इनबोक्स मध्ये त्याचे/ तिचे भरपूर मेसेज आहेत
सारखे सारखे भाघावायाचे वाटतात,
क्यापेसिटी संपली तरी ते मेसेज डिलीट करावयाचे वाटत नहीं,
तेव्हा तुम्ही त्यांचा प्रेमात पडला आहात .
"तो/ती फक्त माझा/माझी चांगला/चांगली मित्र/मैत्रिण आहे",
तुम्ही अस सगळ्याना नेहमी सांगत असता,
तरी त्याचे/तिचे विचार टालता येत नाही,
म्हणजे तुम्ही त्यांच्या प्रेमात पडला आहात .
हे वाचतानाही मनात कोणीतरी डोकावत नाही ना?
तर. . . तर. . . तर. . .
लाजुन हसू नका, तुम्ही खरोखरच त्यांच्या प्रेमात पडला आहात .
--
Regards,
Sandip
सुकलेली फुलं
ओठांवर आलेले शब्द तसेच सांडून जातात..
मी बोलतच नाही
डोळ्यांत दाटलेले भाव तसेच विरून जातात..
तिला कळतच नाही
तिच्याकडे पाहिलं की पाहतच राहतो..
स्तब्ध होऊन
तिच्याकड नाही पाहिलं की तीच निघून जाते..
क्षुब्ध होऊन
चंद्र तारे तोडून तिला आणून द्यायचं मनात येत
पण हे शक्य नाही हेही लगेच ध्यानात येत
मग मी माझी इच्छा फुलावरच भागवतो
बुकेही नाहीच परवडत हाही हिशेब आठवतो
पण फुल तिला द्यायची हिम्मतच होत नाही
बोलणच काय, तेव्हा तिच्या बाजुलाही फिरकत नाही
मग एखाद्या जाड पुस्तकात फुल तसच सुकत जातं
सगळी तयारी सगळी हिम्मत नेहमी असंच फुकट जातं
काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही
माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
पण तरीही आज ठरवलंय तिला सांगायचं
तिच्यसाठी असलेलं आयुष्य तिच्याच स्वाधीन करायचं
कुणास ठाऊक?
तिच्याही एखाद्या पुस्तकात
माझ्यासाठीची सुकलेली फुलं असतील...
--
Regards,
Sandip
पाऊस आला !
वार्याला पावले थेंबांची घेऊन पाऊस आला !
आकाशी पांखरे ढगांची घेऊन पाऊस आला !
उजाडल्या डोळ्यांकाठी,
तहानल्या ओठांसाठी,
जगण्याचे थेंब चार ताजे घेऊन पाऊस आला !
आतुरश्या काळजांचे,
वाटेकडल्या नजरांचे,
क्षितिजाला रंग काजळाचे घेऊन पाऊस आला !
सरसरत्या लयतालांचे,
झिमझिमत्या झंकारांचे,
धरतीचे स्वप्न मैफलीचे घेऊन पाऊस आला !
हृदयातुन दाटलेला,
अश्रूंतून फाटलेला,
शब्दांना पूर एक वेडा घेऊन पाऊस आला !
कातर वेळचा गार वारा,
तुझ्या बरोबर बोलायला,
मन माझे व्याकूळ झाले होते,
डोळे होते पाणावलेले,
पण ओठावर हसू होते
© Blogger template On The Road by Ourblogtemplates.com 2009
Back to TOP
