चारोळ्या...

चारोळ्या...

१) पक्ष्यांचां हल्ली आवाज
कानावर खुप कमी येतोय..
तुझ्या आठवणीचां थवा मात्र
माझ्या कायम सोबत राहतोय.
२) जीवनात प्रत्येक गोष्ट
खूप संघर्ष करुन भेटते
तू मला किती सहज...,
भेटलीस!
३) तू काल भेटलीस
तेव्हा बागेतली फुले फुलली,
आज तू आली नाहीस..
म्हणून वेडी ती ही रुसली!
४) खरंच ना तुझं माझं नातं
किती वेडं आहे...
प्रत्येक ॠतूत सतत
फुलणारे गुलमोहराचे झाड आहे.
५) डोळ्यांतून आसवं ओघळायची
तुझी अनावर आठवण झाल्यावर
वेडी आसवं सुध्दा जास्ती वेळ
विसावायची गालावर!

:गणेश कुलकर्णी(समीप)

Read more...

चारोळ्या मनातल्या

ठेच लागली पायाला

तिने मला विव्हळताना पाहीलं

काय सांगु दोस्तहॊ

तिच्या गालावरुन रक्त ओघळत राहीलं

********************************************************************

खुप काही सांगायच होतं

पण तुझा सहवास नव्हता

तूला भिती होती समाजाची

आणी मला एकटेपणा खात होता

********************************************************************

कालचा दिस कसा गेला

नको विचारुस मज सखे

तुझा अबोला होता दिसभर

काल मी जगलोच कुठे

*********************************************************************

गालावर तिच्या टिचकी मारली

आणि तिचा गाल लाल झाला

नाकावरील राग पाहुन

बंदा हा बेहाल झाला

**********************************************************************

कूणीतरी हवं होतं

किनारी माझ्यासवे येनारं

हाथ हातात घेउन

वाळुत रेघोट्या ओढनारं

***********************************************************************

प्रत्येका मध्ये एक कवीमन लपलं असतं

त्याला जाग करावं लागतं

चार ओळी जमवण्यासाठी

डोळ्यात कल्पनेला भरवावं लागतं

***********************************************************************

का कुणास ठाउक

मी असा का वागतो

मित्र विचारती हा कोणाचा परिणाम

मी तिचे नाव सांगतो..

***********************************************************************

मला तु ना तेव्हा

खुप नटखट वाटतेस

चश्म्यामागील डोळ्यातुन

जेव्हा तु लटका राग दाखवतेस…

***********************************************************************

चिखलात पडलेले पाखरु

अखेरचा श्वास घेत असलेले

कपड्यांवर डाग पडेल म्हणून

माणसाचे हाथ रोखलेले

************************************************************************

गुंतण्यास तुझ्याभोवती मी

सये असाच आतूर होतो

चांदण्यारातीतला चंद्र

मग चांदण्यांशी फितुर होतो

************************************************************************

तू जवळी असावीस

आणि चांदणी रात असावी

मी घ्यावे तुला मिठीत

आणि चांदण्यांची बरसात व्हावी

************************************************************************

वेड लागलय मला

शब्दांबरोबर खेळन्याच

खेळता खेळता स्वत:ला

त्या दोन ओळींमध्ये लपवायच

************************************************************************

वाटायचे मज ब-याचदा

सांगावे तूज सर्व काही

शब्द ओठी जमू लागलेच होते

पण त्या शब्दास आता अर्थ नाही

—————————————————–

तू नसताना मज सोबती

कसे फुटावे शब्दांना धुमारे

वाटते की सावलीच हरवली

मग शब्दतरी कशी साथ देतिल बिचारे

—————————————————–

ती रात होती केवड्याची

अजूनी मला ते स्मरते आहे

तु लाजलेली तशीच समोर

काळ्या मेघांनी हे आभाळ पुन्हा भरतं आहे

************************************************************************

काय सांगु तुला सखे

तुझ्या वागण्यात बालिशपणा वाटतो

त्या खट्याळ नजरेनेच

गुदगुल्या झाल्याचा भास होतो

—————————————————–

काय सांगु तुला सखे

एरवी तु खुप गोड दिसतेस

पण दातात करंगळी दाबुन हसल्यावर

कैरीची आंबट फोड वाटतेस

—————————————————–

ओठ गुलाबी हे

आणि अंगावरी लाल साज

शिशिराच्या या सकाळी

वाटे उन्ह पडले आज

************************************************************************

चांदन्या प्रकाशात सखे

तुला मिठीत घ्यावे वाटते

तुझ्या त्या स्पर्शाने सखे

अंग अंग शहारावेसे वाटते

—————————————————–

एका नजरे मधेच जेव्हा

तुला ज्याच्यावर विश्वास बसतो

तोच तुझा खरा जोडीदार

आणि तोच तुझा खरा सखा असतो

—————————————————–

माहित आहे कधी कधी

आपलाच पाय घसरतो

पण लक्षात ठेव

तोल न सांभळनारे आपणच असतो

—————————————————–

आठवणींमध्ये तुझ्या सखे

भुतकाळात हरवुन जातो

तुझ्याबरोबर घालवलेल्या क्षणांना आठ्वुन

अश्रुंना वाट मोकळी करुन देतो.

************************************************************************

तुज्या ओठाजवळचा तिळ

जिव घायाळ करुन जातो

का अशी लाजुन हसतेस सखे

माज्या ह्रुदयाचा एक ठोका चुकुन जातो..

************************************************************************

सावळी ती तुझी काया

आणि पसरलेला तो सुगंध,

पहाटेच्य त्या गुलाबी प्रहरा

मन होऊन गेले धुंद

—————————————————–

खुप त्रास होतो मला

जिव कासावीस होऊन जातो

ओळखीचा कुणी समोरुन

जेव्हा ओळख न दाखवता निघुन जातो

—————————————————–

काही चुका मी केल्या

मला त्या मान्य आहेत

पण तुलाही मी उमगलो नाही

यातही का चुक माझीच आहे?

Read more...

चारोळ्या फक्त तिच्यासाठी .........

चारोळ्या फक्त तिच्यासाठी .........

वाट पाहता पाहता तुझी ,
संध्याकाल ही टळुन गेली.
तो पर्यंत सोबत होती सावली माझ्या,
पण तिही मला एकटे सोडून पळुन गेली ...

******************************************

तू सोबत असली की ,
मला माझाही आधार लागत नाही.
तू फक्त नेहमी सोबत रहा ,
मी दुसर काही तुझ्याकडून मागत नाही ..

******************************************

तुझ्यापासून दूर राहण म्हणजे ,
क्षनाक्षनाला मरने होय.
डोळ्यातले अश्रु डोळ्यातच ठेउन ,
मनातल्या मनात रडने होय ....

------------------------------------------------

खुप वेळेस तुझ्या आठवणी ,
पाउल न वाजवताच येतात.
आणि जाताना मात्र ,
माझ्या मनाला पाउल जोडून जातात.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

तुझा नाजुक असा चेहरा ,
डोळ्यासमोरून हलत नाही.
जसा अंधारात पेटत्या ज्योतीला,
प्रकाश सोडून जात नाही....

Read more...

चारोळ्या तुमच्या साठी

दीप तेवे वृंदावनी,
सांज दाटली,दाटली,
आता येई परतुनी,
किती पाहू रे वाटुली?...

मेंदीभरल्‍या पाऊलीं,
पाणंदीला चढे लाली,
भाव-भावनांची नक्षी,
तीत खुबीने गुंफली...

जीवनाच्‍या आडावरी,
घागरींचे येणे-जाणे,
हिंदळती कटीवरी,
सुखदु:खाचे उखाणे...

सुर्यदेवाच्‍या साथीने,
प्रकाशाचे येणे-जाणे,
सुखदु:खाचा हा खेळ,
उन-सावलीच्‍या रुपाने...

पुलाखालून धो-धो पाणी वाहून गेलं,
तरीही नदी वाहतेच आहे,दुथडी भरून,
डोळ्‍यांमधून अलोट अश्रू वाहून गेले,
तरीही हसू फुटतंय अजून,आतून,कुठून?

Read more...

मराठी चारोळ्या...!

माझ्यावरील विश्वास
माझ्या जगण्याचा श्वास आहे
भरभरून मिळून सारं काही
तुझ्या एका हाकेची आस आहे

तुझ्या त्या आश्वासक शब्दांमुळे
मी स्वत:ला खूप सावरलं होतं
मन तसं भिजून आलं होतं पण
अश्रूना मात्र मी आवरलं होतं

डोळे पाण्याने भरून आलेले आणि
मनात आठवणींचे आभाळ दाटलेले
झाकोळून गेल्या चेहृयावर माझ्या
थर टोकणार्‍या वेदनांचे साचलेले

किती ऋतू असे उन्हाळ्यात गेले
किती ऋतू तसे पावसात चिंब झाले
कळले नाही मला कधीही ते सारं
माझ्या मनात आसवांचे मेघ दाटलेले

Read more...

मराठी चारोळ्या

घरात काळोख शिरेल म्हणुन
मी सगळी दारं लावून बसलो
आणि स्वत:च्या खुळेपनावर
अंधारात बसून हसलो


सुंदर लाटेवर भाळून
सूर्य तिच्याकडे आकर्षला
दिवसाची खुप आश्वासन
देऊन रात्री मात्र फितूर झाला

चंद्राबरोबर चांदनी एकच असते
पण तीचं नक्की सांगता येत नाही
त्याला रोज बदलताही येइल पण
तीला ते जमणार नाही

गावातले सगळे रस्ते
रात्री गावाबाहेर पडतात
मला घरीच परतायचं असतं
पण ते मला रानात नेउन सोडतात

रात्रीची जागी राहून
मी त्या चांदनिला बघत होती
ती सुद्धा माझ्याप्रमाणे
एकटीच हसत होती........

नाही म्हणाले नसले तरी
हो सुद्धा बोलले नाहीतो
विचारून थांबला तरी
मला काही सुचले नाही .....

तू सोडून जाशील म्हणुन
मी वेडी झाली होती
आणि मी वेडी झाली म्हणुन
तू सोडून गेलास .......

काय सांगू तुला
जग माझ्यावर हसतं
तुझ्यासाठी वेडी झाली
असं उगाच बोलतं.......

मन किती वेडं असतं
नको तिथे धावतं
आपल्याला काय हवं आहे
हे त्याला बरोबर कळतं

तुझ्या शिवाय जगण्याचा
विचार आता करते ....
जीवन इथेच थांबलं बघ माझं
आता मरन्याचा विचार करते .....

Read more...

पुन्हा मराठी चारोळ्या

सगळ्यान मध्ये तू असलास तरी
माझ्यासाठी तू ख़ास आहेस .....
माझे कड़क नियम दुसर्यांसाठी
तुला सगळ माफ आहे ......

शहाणं बनण्यापेक्षा मला
वेडं व्हायला आवडेल
तुझ्या सारख्या (दिड ) शहाण्यावर
विश्वास ठेवायला आवडेल .....

जगणं असह्य झाल्यावर
मरणही उशिरा येते
दुःख अजुन बाकी आहे
हे तेव्हा कळून येते

डोळ्यातून अश्रु ओघळला
की तोही आपला राहत नाही
वाईट याचंच वाटतं की
दु:ख त्याच्या सोबत वाहत नाही।

तुझ्या विषयी बोलताना
मी ज़रा विचार करते
माझ्याशिवाय कोणी नसेल
याची मी खात्री करते ......

तू मला फसवणार होतास कधीतरी
हे आधीच मला माहीत होत
पण बर झाल मला अद्दल घडली
हे मनच माझ मानत नव्हत ........

घरात काळोख शिरेल म्हणुन
मी सगळी दारं लावून बसलो
आणि स्वत:च्या खुळेपनावर
अंधारात बसून हसलो.....

तुझ्या आठवणी आठवण्याचा
रोग लागलाय मला
तुझ्याकडचं विसरण्याच
औषध दे मला

तुझ्या पासून दूर जाताना
मन जड़ झाले होते
चेहरा हसरा दाखवला तरी
डोळे भरून आले होते ...

मला हव्या असणा-या व्यक्तिंपैकी
तू एक आहेस .....
पण तुझी इच्छा मी का करू ???
तू तर माझाच आहेस....

Read more...

चारोळ्या2

प्रेम करायचाच म्हटल तर
कुनाशिही जमत नाही
मनासारख्या जोड़ी दाराशिवाय
संसारात मन रमत नाही

कदाचित म्हणताना माणूस
नशिबावर अवलंबून असतो
हजारदा त्याच्याकडून फसुन
हित्याच्यावरच विश्वास ठेवतो

ओळखिच्या माणसाने
ओळखल्या सारखं वागायचं
कारण शोधून बोलन्यापेक्षा
कारनाशिवाय बोलायचं....

दिवेलागण वणव्यासारखी पसरते
रात्र झाल्यावर
पण आपलं घर मात्र उजळतं
तू दाराशी आल्यावर

रात्रं पटकन सरते
तुला उराशी धरून
मग दिवसभर तुला पहात राहते
मी परक्यासारखं दुरून

आभाळ बरसताना
सरळ दार लावून घ्यावं
नाहीतर स्वत:ला
दिशाहीन जाऊ द्यावं

पाऊस म्हणजे खरं सांगतो
परीक्षा असते स्वत:ची
किती गोष्टींची कबुली
आपण देत राहतो स्वत:शी

कुठून तरी येउन
पाऊस ईथला होउन जातो
आणि माझ्यासोबत मी बनुन
तो हलवा होउन पहातो

वेड्या क्षणी भास् होतो
तू जवळ असल्याचा
डोळे उगीच दावा करतात
तू स्पष्ट दिसल्याचा

पाऊस एकदाचा पडून जातो
पावसाचे दिवस असले की
आसवांचं तसं नसतं, ते पुन्हा येतात
एकदा डोळे पुसले की

Read more...

चारोळ्या1

पावसावरच्या निबंधाला
कधीच पूर्ण मार्क मिळत नाहीत
कारण मार्क देणारा आणि घेणारा
दोघांनाही तो कळत नाही

श्रवण म्हणजे मला वाटतं
प्राजक्ताचे दिवस
स्रुष्टिने कधीतरी करून
फेडलेला नवस

शब्द हा शेवटचा उपाय आहे
प्रश्नांचं उत्तर मिळायला
नाहीतर एक कटाक्ष पुरतो
मनातलं गुज कळायला

मनाची तहान
पाण्यानं भागत नाही
हे बरं आहे की सगळ्यानाच
मनाची तहान लागत नाही

मला एक सुखी माणूस
त्याची दु:ख सांगत बसला
आणि माझा दाटून आलेला अश्रु
मी निमुटपणे पुसला

त्याच्याकडे काय मागायचं
हेच आपल्याला कळत नाही
म्हणुन बाकी सगळ मिळत राहतं
नेमकं जे हवं त्या कधी मिळत नाही

पुढे अथांग पसरलेला सागर
मागे पसरलेला माझा गाव
मधे मी ठिपक्या एवढा
तरी मला माझं असं नाव

पहाटेआधी जाग येणं
किती त्रासदायक असतं
सोसून झालेलं आयुष्य
उघड्या डोळ्याना दिसतं

एक निरंतर प्रवास सुरु होतो
माझ्याकडून माझ्याकडे
आणि तुला वाटतं मी निघालो
पाठ फिरवून तुझ्याकडे

तू क्षितिजासारखा......
जवळ यायला लागलं की लांब राहतोस
आणि यायचं थांबलं की
आशेने पाहतोस

तू इथून दूर गेल्यानंतर,
अनेक वाटा माज्या आहेत,
पण पावला पावलावर
आठवणी मात्र तुज्याच आहेत.

Read more...

चारोळ्या

देवळात जाणाऱ्या प्रत्येकाची
झोळी    फाटलेली   असते
देवाने त्यात कितीही सुखं टाकली
तरी मनीषा हि अपुरीच असते.

वादळात सापडलेल्या जहाजाला     
किनाऱ्याचा विचार पडत नसतो
बुडतानाही  कसे  तरता  येईल
याची  शर्त  करत  असतो.

माझ्या    मनाचा    पिंजरा
मला नेहमी मोकळा वाटतो
कारण , मी त्या पिंजऱ्यात
मलाच  अडकलेला  पाहतो .

केव्हातरी   मारायचं   म्हणून
कोणी जगणं सोडून देत नाही
केव्हातरी रडायचं म्हणून कोणी
हसणं   सोडून   देत    नाही.

दुरून   पाहिल्यावर   वाटतं
तार्यांमध्ये किती एकी असते
जवळून पाहिल्यावर कळत
कि ,ते किती एकटे असतात.   

Read more...